Thursday, May 24, 2012

6 மாதம் அமெரிக்க,ஐரோப்பிய நாடுகளுக்குச் சென்று திரும்பும் ஆன்சைட் இன்ஜினியர்கள் சீன் போடுவது ஏன்?

சாப்ட்வேர் துறை பரவலான பின்னர் இப்போது வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று வருவது என்பது சர்வசாதாரணமாக ஆகி விட்டது. 6 மாதம் ஆன்சைட் போய் வருபவர்கள் கூட - அங்கல்லாம் என்று ஆரம்பித்தால் நிறுத்த மாட்டார்கள். முதலில் இவர்களெல்லாம் மிகவும் ஸ்னாபிஷ், பந்தா விடுகிறார்கள் என்று தான் நினைப்பேன். ஆனால் நிச்சயம் வளர்ந்த நாடுகளின் வாழ்க்கைமுறை ஒழுங்கு நிறைந்ததாக இருக்கிறது. மருத்துவ வசதி, போக்குவரத்து, பிள்ளைகளின் பள்ளி இவைகள் மிகச்சிறப்பாகச் செயல்படுத்தப்படுகின்றன. விதிவிலக்குகளைப் பற்றி இதில் பேசவில்லை. பொதுவான வாழ்க்கைமுறையைப் பற்றியே பேச நினைக்கிறேன்.
 தனிமனித வாழ்க்கை - இங்கே திருமண வாழ்க்கை மிகச்சிறந்ததாக இருக்கிறது. நமக்கு கிடைத்த பிம்பம் என்பது மேற்கத்திய நாடுகளில் வாழ்வோர்  எத்தனை பேருடன் வேண்டுமானாலும் வாழ்வார்கள் - டைவர்ஸ் சாதாரணம் என்பது. உண்மைதான். ஆனால் திருமணம் என்ற பந்தத்துக்குள்ளும் இவர்கள் எளிதில் புகுவதில்லை. பிள்ளைக்கு 20 வயதாகும்போது பெற்றோர் ஒருவரையொருவர் மணம் புரிந்து கொள்வது என்பது சாதாரணம். அப்படிச் செய்துகொள்கிற திருமணத்தைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள இவர்கள் மிகுந்த முயற்சியெடுக்கிறார்கள், கவுன்சிலிங போகிறார்கள். அப்படியும் பிரிவு தவிர்க்க முடியாத பட்சத்தில் தெரபிகளுக்குப் போகிறார்கள். பிரிவு அவர்களையும் வருத்துகிறது. நாம் நினைப்பது போல் ஒரு கல்யாணம் இல்லன்னா இன்னொன்னு என்பது போல் இல்லை.
வாழ்க்கைத்துணையை சதா வருத்துவது என்பது இல்லை. பிடிக்கவில்லையா- கவுரவமாக விலகிக்கொள்கிறார்கள். நம் நாட்டில் எப்போதும் abuse பண்ணும் வாழ்க்கைத்துணையோடு தொடர்ந்து மன,உடல் காயங்களோடு கலாச்சாரம் என்ற பெயரில் வாழ்ந்து கொண்டு நாம் யாரை ஏமாற்றிக்கொள்கிறோம்?அப்பாவிடம் எந்நேரமும் திட்டுவாங்கிக்கொண்டு அமைதியாகப்போகும் அம்மா  வழியாக மகளுக்குக் கிடைக்கும் செய்தி - நம்மை யார் அவமதித்தாலும் வாயை மூடிக்கொண்டு போகவேண்டும். இதில் பால் வித்தியாசம் இல்லை. அம்மாவிடம் தினமும் திட்டு வாங்கி அமைதியாகப்போகும் அப்பாக்களும் உண்டு. இவர்களின் பிள்ளைகள் எப்படி ஒரு self esteem உடைய தனிமனிதர்களாக உருவெடுப்பார்கள்?
எடுத்தோம் கவிழ்த்தோம் என்று பிரியத்தேவையில்லை. அதே நேரம் வாழ்க்கைத்துணையை இவன்/இவள் நாம் என்ன செய்தாலும் நம்மோடுதானே இருப்பான்/ள் என்ற அலட்சியத்தோடு நடத்துபவர்கள் நம் நாட்டில்தான் உண்டு. அதனால்தான் நாம் தலைமுறை தலைமுறையாக அடிமைகளை மட்டுமே உருவாக்கி வருகிறோம்.
Where the mind is without fear and head is held high
Where knowledge is free 

Where the world has not been broken up into fragments 
By narrow domestic walls 
..........
........
Into that heaven of freedom, my Father, let my country awake 
-Rabindranath Tagore

எங்கே மனம் அச்சமற்றிருக்கிறதோ, தலை நிமிர்ந்து இருக்கிறதோ
எங்கே அறிவு சுதந்திரமாய் இருக்கிறதோ
...........
...........
எந்தையே, அச்சுதந்திர சொர்க்கத்தில் எம் நாட்டை எழச்செய்யும்
- ரவீந்திரநாத் தாகூர்


1 comments:

Anonymous said...

sooo true !!!!

Post a Comment

 
Design by Wordpress Theme | Bloggerized by Free Blogger Templates | coupon codes