Thursday, April 12, 2012

கணவரோடு ஆன்சைட் போகிறீர்களா? - What to expect and what not

நடுத்தர குடும்பத்தில் பிறந்து, ஒரு சிறிய டவுனில் படித்து, ப்ரொபஷனல் டிகிரி வாங்கிய ஒரு பெண், ஐடி-யில் வேலை பார்க்கும் ஒருவரை மணம் முடித்து, டிப்பெண்டன்ட் விசாவில் வெளிநாட்டுக்குக் கிளம்பும்போது, எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறாரோ அதே அளவு வெளிநாட்டு வாழ்க்கை குறித்த குழப்பங்களும், சர்வைவல் சந்தேகங்களும் கொண்டவராகவே இருக்கிறார். ஒரு வேளை நீங்கள் முதன்முறை இவ்வாறு ஆன்சைட் செல்பவராக இருப்பின், உங்களுக்கு இந்தப் பதிவு உதவும் என்று நம்புகிறேன்.









  • பாஸ்போர்ட், விசா, டிக்கெட் என்று எல்லாவற்றையும் முடித்து ப்ளைட்டில் ஏறி அமர்ந்தபின், விஸ்கி, பீர், பிராந்தி, ஜூஸ் ஆகியவற்றைக் கொண்டு வருகின்றனர் ஹோஸ்டஸ்கள். பக்கத்தில் சமர்த்தாக உட்கார்ந்து ஆப்பிள் ஜூஸ் குடிக்கும் கணவர், தனியாக வரும்போது என்ன குடித்திருப்பார்??? - ;)இங்கேயே ஆரம்பித்துவிடும்.




  • கணவரின் புகைப்படங்களில் அல்ட்ரா மாடர்னாகத் தோன்றும் இளைஞர்களும், இளைநிகளும் முக்கால்வாசி மதுரை, காரைக்குடி, புதுக்கோட்டை என்று நம் போலவே நடுத்தரக்குடும்பத்திலிருந்து படித்து முன்னேறி வந்தவர்களே. அவர்களது பெற்றோரும் நம் பெற்றோர் போலவே - கல்யாணத்துக்கு தான்மா பாத்துக்கிட்டிருக்கோம். இன்னும் ஒண்ணும் அமையல. உனக்குத் தெரிஞ்ச பையன் இருந்தா சொல்லுமா - என்று சொல்பவர்களாகவே இருக்கின்றனர்.


  • இந்த மாடர்ன் இளைஞர்கள் பர்கர், பிட்சாவைத் தினசரி சாப்பிட அலறுகிறார்கள். நம் வீட்டு சகோதரர்கள் போலவே நம் சமையலைச் சாப்பிட்டுவிட்டு - நல்லா இருக்குங்க. பிரட்ட சாப்பிட்டு சாப்பிட்டு நொந்துட்டேன் - என்கிறார்கள். மொத்தத்தில் மிக ப்ரண்ட்லி. நம்மால் மிகவிரைவில் எளிதாக அவர்களோடு ஐக்கியமாகிவிட முடியும். (விதிவிலக்குகள் எல்லா இடத்திலும் உண்டு. சிலரோடு நம்மால் பழகவே முடியாது. இப்படிப்பட்டவர்கள் எல்லா இடத்திலும் உண்டு. எனவே இவர்களை - ஐ.டி. இளைஞர்கள் என்ற காரணத்தால் பழக முடியாது- என்று வகைப்படுத்த முடியாது.)


  • எல்லா பொருட்களும் - பார்லே-ஜி பிஸ்கட், கடலைமிட்டாய் முதற்கொண்டு தொக்கு வரை அனைத்தும் கிடைக்கும். எனவே கண்டதையும் தூக்கிக் கொண்டு அலையாதீர்கள். அரிசி மட்டும் சகலத்துக்கும் பாஸ்மதிதான். பொன்னி, பச்சரிசி எல்லாம் கிடைக்காது.


  • இந்திய ரெஸ்டாரண்ட்டுகள் தெருவுக்குத் தெரு இருக்கும். Manchesterல் Curry Mile என்றே ஒரு நீநீநீநீளமான தெரு இருக்கிறது. முழுவதும் இந்திய உணவகங்கள், துணி, நகைக்கடைகள். Meal for two என்று 30 பவுண்ட் வாங்கிக்கொள்கிறார்கள். ஆனால் சகிக்க முடியாத சுவை. Really pathetic taste. இந்த பணத்துக்கு நாம் இங்கே Fortuneலேயே அருமையாகச் சாப்பிட்டுவிடலாம். ஆனால் சரவணபவன் அங்கும் நன்றாகத்தான் இருக்கிறது.


  • மிகவும் போர் அடிக்கும். மேலும் இங்கே பாத்திரம் கழுவ, வீடு துடைக்க, டாய்லெட் கழுவ என்று எல்லா வேலைக்கும் ஆள் வைத்துக்கொள்வோம். அங்கே அதெல்லாம் நினைத்துக் கூட பார்க்க முடியாது. போர் அடித்தால் பாத்திரம் கழுவ வேண்டியதுதான் ;)


  • பிள்ளைகளின் ஸ்கூல், அந்த கலாச்சாரம் - இவை பற்றி பின்னொரு சமயம் தனி பதிவாக எழுதுகிறேன். Bon Voyage Dear Girls

1 comments:

தருமி said...

//ஒரு சிறிய டவுனில் படித்து, //

:-)

Post a Comment

 
Design by Wordpress Theme | Bloggerized by Free Blogger Templates | coupon codes